Alright, harap2 semuanya sihat belaka lah ya.
So, hari ni aku nak cakap tentang satu benda. Benda yang buatkan kita happy, sedih, dan macam2 lagi perasaan. Benda tu ialah cinta or love.
Cinta ni bagi aku susah aku nak cakap. Cinta, satu perasaan dimana kita rasa happy bila tengok/ingat dia, rasa macam nak selalu dekat dengan dia.
Cinta boleh jadi macam2. Cinta kepada Tuhan Semesta Alam, Allah SWT. Cinta kepada Para Nabi/Rasul, Cinta Kitab2 Allah SWT, Cinta kpd Para malaikat, dan pelbagai lagi cinta termasuk cinta kepada haiwan, barangan dan akhir sekali kepada manusia.
Aku nak cakap berkenaan dengan cinta dengan manusia. Maksud aku cinta berlainan jantina. Macam kita tengok mak ayah kita.
Cinta. Aku ni sebenarnya seorang yang susah nak fikir pasal cinta2 ni. Semenjak sekolah lagi, ada ja perempuan approach aku. Ada yang siap confess aku lagi. Tapi apa yang aku buat, aku reject sbb aku tahu cinta masa tu xbawa kemana mana. Satu lagi, aku fikir macam aku xready lagi pasal cinta2 ni.
Aku fikir, tak apalah, tunggu sampai uni nanti aku kenal2 lah. Smpai sekarang lepas uni dah kerja pun, aku xberani lagi dalam cinta2 ni. Pernah orang yg lebih tua dari aku, officemates aku suruh aku approach, slow2 kenal org yang aku suka.
Tapi aku tak boleh, Kenapa? Sebab aku tak berani. Aku tak berani nak mula dan apporach. Kenapa x berani? Sebab aku takut aku kena reject, takut nanti malu depan dia. Macam bila aku buat mcm tu, macam aku expose kelemahan aku sendiri.
Thats why sampai sekarang aku xada siapa2. Even sekarang ada perempuan pun, dia tunjuk sign bnyk sngt dia suka aku, aku buat xtahu ja. Sorang2 pergi dari aku sebab aku tak layan padahal diorang harap aku nampak.
Dan sebab aku takutlah, orang yang aku suka, sorg2 orang lain dah ambil. Sampai kawan aku sendiri ada yang ambil. Sebab aku lambat. Aku takut.
Mak aku ada pesan skrg, kawan dulu skrg. Kenal2 dulu. Jangan relax sngt. Nanti xdpt apa. Sebab skrg aku nk buat move pun aku xberani. Even org lain nak tlg pun, aku xnak sebab aku takut. Yes, diorang tanya aku apa yang aku takut, tapi aku still xboleh nak lawan perasaan tu.
Macam tadi ada seorang permpuan, aku suka kt dia. Aku kenal dalam 1 bulan lebih dah. Tadi dia ada tunjuk satu quote cinta dalam English. Dia minta aku translate. Aku pun cakaplah apa yang aku faham.
Quote tu maksud dia macam ni, "aku cuma nak dengar kau cakap aku suka kau atau tak, tak kisahlah fake atau betul, aku tak kisah as long kau ucap kat aku something. Aku nak tau benda yang betul".
Lepas tu, aku tanya dia. Kenapa? Ada issue ke? Saja nak korek. Pastu dia cakap xada apa pun, saja dia suka quote ni. Satu lagi dia cakap yang quote ni 'boleh diguna atas diri dia'.
Start dari sini, aku fikir. Ada 2 kemungkinan. Sama ada dia sebenarnya nak bagi aku terasa untuk say something kat dia atau dia harap someone laki lain untuk buat macam tu. Kenapa aku cakap dia nak bagi aku terasa?
Sebab cara aku layan, sembang dgn dia, aku rasa aku dah tunjuk sngt2 yang aku suka kat dia. Macam pergi makan kat kedai dia kerja part time, selalu makan sekali, volunteer teman dia beli baju, dan etc. Sebab tu lah aku confuse. Dan sakit jgklah kalau sebenarnya dia harapkan benda tu kat laki lain which itu pun boleh jadi.
Sekarang aku pun xtahu nak buat apa. Itu sebab aku tulis kat sini. Saja nak luahkan rasa. Sebab aku sendiri pun xboleh faham, kenapa aku jadi macam ni. Kenapa aku takut sangat pasal benda ni. Pasal benda lain, aku berani. Tapi kalau macam ni, aku pun xtahu.
Bila aku macam ni, aku akan call mak aku. Sebenarnya setiap malam aku call. Bila dengar suara diorang rasa tenang sangat. Rasa macam tak perlu dah cinta dari manusia lain. Cukuplah mak ayah aku dengan keluarga aku yang lain.
Sekarang aku cuma harap yang aku akan jumpa dengan orang yang betul. Bila sampai masanya tu, harap aku dah xtakut. Aku berani nak ambil tindakan. Umur pun makin meningkat. I need to do something. Selain diri sendiri pun kena selalu ditambahbaik, hal cinta pun kena fikir juga.
Tengoklah cerita ni skripnya akan dikarang macam mana.
Cinta, kadang2 aku fikir, susah juga cinta ni. Sakit, sedih, semua ada. Aku pun tak tak tahu lah macam mana nanti. Harap aku diberi keberanian dan kekuatan pabila masanya tiba. Sebab hilang seseorang tu sakit. Tengok orang yang kita suka dengan orang lain pun sakit.
Tapi nak buat macam mana, setiap sorg ada perasaan sendiri. Tengoklah cerita aku dengan si dia ni macam mana. Aku harap okaylah jikalau dia yang terbaik untuk aku. Kalau dia sekarang tengah harap kat orang lain, aku akan undur perlahan2 lah. Macam biasa.